ağlayan; resim. Bir garip tebessüm halindeyim ben, yazıyorum içimi, kimsenin duyup anlayamayacağı bir yerlere...ama bazen kırılan yürek ele veriyor kendini, yanlış zamanda,yanlış insana... ansızın...
-
''Hoşçakal'' mış!Öğrendiğin her şeyi yanlış öğrenmişsin sen!Ki, insanın ne zaman hoşça kalıp ne zaman kalamayacağını bile ölçemiyorsun!Haklıydı kadın, ki bu benim cümlemdi, hoşçakal'ı bir türlü sevemedim ben, ama yine de dilime deydi söyledim...
gitme dedi, kal bari bir gün, burada, bizimle...gel otur yanıma, bir şeyler söyle, hoşçakalayım!Güneş battı, karanlık oldu her yer dedim, yürüdüm, gittim...
mücadele?
peygamberi(s.a.v) örnek almakmış,izinden, dosdoğru yürümeye çalışmak...bir de, savaşmakmış.
önce kendinden başlayarak,önce kendi nefsinle...
öyle diyorlar...''düşün/ ürler.''
ben ki , kendi savaşını kaybeden asker müsveddesi...
-
ah yüreğimin içinde yaşayıp duran sızı, seviyorum seni ben,ama daha da acıtma canımı, en nihayet aciz bir kulcuğum ben...
-
sol yanım...
sızlıyor adeta, yeni yeni açılmış bir yaradan, süzülen kan damlacıkları gibiyim bu sabah...
06.01.2008
Dün gece yastığa başımı koyduğumda Allah'a ne büyük haksızlıklar ettiğimizi bir kere daha algıladım!Sadece dertlerimiz varmış gibi hareket ediyoruz!Gökten indirilen su, yerden biten nebat, kalbe verilen iman, duaya dönebilen dil, ve daha on binlerce nimet!Hiç biri şükrü haketmiyor mu!Kalbime döndüm, aç mısın dedim açıkta mısın?Yoksa şu kış gününde evsiz barksız mı kaldın?Sızlanıp duruyorsun...
Ayetler dolandı dilime kaçıp giden uyku serkeşliğinde...
Hala şükretmeyecek misiniz?
Rabbinizin nimetlerini hiç düşün müyor musunuz?
Umulur ki şükredenlerden olursunuz...
08.01.2008
Risale-i Kudsiyeden;
SIĞINDIM ZAT-I HAKK'A GEL GİDELİM...
HEMEN SEYR-İ İLALLAH GEL İDELİM
YÜCE DERGAHINA YÜZLER SÜRELİM
GARİBİZ KİMSEMİZ YOKTUR DİYELİM!
BU VARLIKTAN GEÇİP HAKKA GİDELİM
AZİZ SEYR-İ İLALLAH GEL İDELİM
-
09.0.1.2008
Yargılamak istersen,
Sana bütün günahlarımı anlatırım,
Sende beni onlarla doyasıya suçlarsın...
Tövbelerimi de Rabbe usulca fısıldarım,
Mahşer gelir, mizanda yüreğimi tartarsın...
-
gök ve yer arasında her ne varsa, affa muhtaç her zerre...
Televizyonlarda, gazetelerde yayınlanan görüntüler olağanüstü rahatsız edici.(yazar Emin Pazarcı rahatsız edici demiş ama bence bu korkunç manzaranın''rahatsızlık''diye nitelendirilmiş olması bile,rahatsızlık verici! Bunlar televizyonlara yansıyanlar,Allah onları kendi zulümlerinde kahretsin, çok daha kötü şeyler yaşanıyor) Herkesi insanlığından utandıracak cinsten. Birinci fotoğraf karesinde Bağdat yakınlarındaki bir yetimhanenin yatakhanesi yer alıyor... Yaşları 10-15 arasında değişen 24 çocuk beton zemin üzerinde yatıyor. Deri ve kemik halini almış vücutlarından uzun süredir aç bırakıldıkları belli. Bakımsızlıktan vücutlarının çeşitli yerlerinde yaralar çıkmış. O yaraların üzerinde böcekler geziyor, sinekler uçuşuyor. Bazıları, ayaklarından ranzalara bağlanmışlar. Dört bir yan kendi dışkıları ile dolu. Çocuklar, o dışkıların içinde yatıyorlar. Öylesine yorgun ve bitkinler ki, insan ilk bakışta tamamının cansız olduğunu düşünüyor. İkinci fotoğraf karesinde de erzak deposu var... Ağzına kadar tıka basa dolu. Verilen bilgiye bakılırsa, ölmek üzere olan bu çocuklara tahsis edilen erzaklar pazarlarda satılıyor. İğrençlik diz boyu... İnsani değerler ayaklar altında!
Emin Pazarcı-Bugün Gazetesi
Bu haber sanırım tv de yayınlanmış,rastlamadım,bir arkadaşım çocukların bir kısmının özürlü olduğunu söylemişti.Hamdolsun ki kimsesizlerin kimi,Allah (cc)var.Görüyor ve sabrediyor...Ben bir ara acaba bu zalimler neden helak edilmiyorlar diye kendimce düşünmüştüm,Kuran-ı Kerim'de azaplarının sadece elem verici bir güne ertelendiğini,Allah'ın her şeyi görüp bildiğini ve onları ebedi bir cehennem azabıyla karşılayacağını ifade eden bir ayeti kerimeye rastladım.
Durum Filistinde'de dehşet verici.Bir kaç gün önce haberlerde bir baba elinde üç gün önce ölmüş bebeğiyle feryat ediyordu.Tek istediği bebeğini kendi toprağına gömmekmiş,İsrailliler sınırı geçerse vuracaklarını söylüyorlarmış...Bir kadın kendilerine hiçbir yerden yardım ulaşmadığını çok mağdur durumda günlerdir sınırda beklediklerini söylüyordu.Yerde kanlar içinde yatan yaralılarda vardı,ikisi bir kaç gün önce hayatını kaybetti.
Müslüman müslümanı kırıp geçiriyor.Akan müslüman kanının hesabı yok! Allah-u Teala zalimlerin tuzaklarını başlarına çevirsin! http://www.youtube.com/watch?v=eEcYJekcsWE
Gelelim bize...Bizde bu aralar havaların sıcaklığından şikayetçizyiz!Sanırım esir kamplarındakiler,yada cephedeki naçar mücahidler sıcaklığı hissetmeyecek kadar zor durumdalar!Dünyanın büyük kısmı aç...büyük kısmı savaşıyor,ve hergün bir kısmı katlediliyor!
ŞİMDİ DUA ZAMANI! Mevlana Hazretleri''dua etmek için temiz bir kalbin yoksa,temiz kalpli dostlarından dua dile ...''buyurmuşlar. İllaki aramızda temiz kalpli duası makbul,günahı az kardeşlerimiz vardır... Hepimiz dualarımızda din kardeşlerimizi unutmayalım,birimizden birinin duası illaki kabul olur inşALLAH. UNUTMAYIN BUGÜN SİZE DOKUNMAYAN YILAN
BİR GÜN SİZİDE SOKABİLİR...
...Betül...
Hiçbir şey yapamıyorsan,bari kardeşinin derdiyle dertlen!
Dursun zaman!Yeter artık!Bu benim bana yaptığımı görsün de dursun!
Bin çelişki içinde eritip de kalbimi,alevden kaselerde ikram ederim ye’se…Hayır…Bu kadar yeter.Bu gelen Hak’tan değilki başa taç olsun.Benim bana yaptığımı görsün zaman!Ve dursun artık…Ne olur dursun…
Sükuneti kim icat etti?İlk susan kim!?O’nu bulalım ve vuralım O’nu…
Her gece uykumu emanet ettiğim ayyaş vakitler.Gözlerim kapansalar uyuyamazlar,açık kalsalar bakışlarımdan delinir tavan…Kendimi alamıyorum kendimin çelişkisinden…
Üzerime yürüyor sanki her şey,yerle gök arasında sıkışıp kalıyorum.Bütün şehirler ve şiirler susuyor sonra.Çocuklar geçiyor bölük pörçük uykularımdan,bütün sevdiklerimi ve sevmekten kendimi men ettiklerimi,bir defter üzerine çizip de karalamak yahut defteri yakmak, ya da denize fırlatmak istiyorum.Nasılsa bunca kalabalığa rağmen yalnızım,demekki yoklar!Allah’ım gerçek mi bu!?Bu çıldırtan düşünce,kalbin cinnet anına mı has acep?
Üşüyorum…Sorularım kar tanelerine tutunmuş, beynimi kurşunlarcasına yağıyorlar geceme!Hatta bu üşümek de değil,donuyorum kalemin yazmaktan korkan renginde,buz kesiliyor ruhum.Düşmemeliyim derdimin siyahına,küçücük küçücük dertler,birleşmişler de beni yıkacaklarmış!İnanmam!Biz neler atlattık kalbim seninle!Ne gözyaşlarını uğurladık.Güçlüyüm ben!Her şeyden öte ve her şeyden ziyade,elimi uzattığım bir Rab var.Er yada geç O’na yönelişime ses verecek.Göz yaşımı dindirecek bir sevinç…Evet O’nunla konuşmalıyım,anlatmalıyım O’na içimi acıtan her şeyi ve nedenini bulamadığım, bir türlü akıtamadığım ne kadar gözyaşı varsa,anlatmalıyım…
Kalem hoşça kal…Ben sana derdimi yazdım!Lakin dinmedi içim!Adını koyamadığım sızı dinmedi!Sessizliğim hala bende.Ve çığlığım en derinimde…Hoş gör beni…Ayazım ben işte böyle,ellerim ceplerimde ve yüzümü ıslatan yağmur,aklımda sormaktan korktuğum sorularım,içimde dinmeyen fırtınam ve dilimde mayhoş bir şarkı…Biraz deliyim ben…Ve en ayazı,hala çocuğum…
Hoş gör beni ne olur…Aklım kalbimde ve kalbim yersiz yurtsuz…Hoş gör!Bozma çıldırtan sükunetimi…Sabrıma sabredemeyen sabrımı,koy heybene,çekil,git…
Sus ne olur…Anlatma bana.O diyememişliklerimi hatırlatma.Seni anladığımı söylemem kifayetsiz belki,binlerce suskun cümlem olduğunu haykırmam anca kafi…İşte o yüzden,anlatma.Durgundur zamanlar,kırgındır hatta.Bir kalbi anlatması gerekirken, susan kim varsa yeryüzünde,bütün zamanlar ona kırgındır…Ama öyle ateştir ki bazen cümleler,söylesen tutuşursun,sussan erirsin.Yani her halükarda yanar canın,bitmez bir sancıyla…
Oysa bazen dudaklarının ucundadır cümleler,kimsenin görmediği kör vakitlerde,saçlarını uçurduğun rüzgarlar kadar,uçurmak isterler kalbi, kimsenin görmediği kör vakitlerde,kimsenin bilmediği masallara uçmak isterler…,günahsız,kirsiz…Pencereden dışarı bırakıvermek istersin cümleleri,kendi kendine kurarsın,söylersin,söylersin,gülümsersin…Çocuklar misali dönüp durduğun ve şarkılar dillendirdiğin sofalarda,bir gülücükten ibaret kalmak istemez cümlelerin… Bir yürekte yankı bulmak isterler…Kendine söylenip saklanmaktan haz eylemezler…
Bak şimdi yazdım da ne oldu sanki!İçimde hala biçare cümlelerim var…Suskunsam haklıyım,konuşsam kar mı?Geçiyorum kendimden,ayak uçlarım üzerinde, ses etmeden…Ürkütmeden kalbinden kaçan beni,usulca geçiyorum cümlesiz gecelere…Ve ben bazen susarken,yitip gittiğimi fark ediyorum.Issız bir köşede ve kimsenin görmediği kör vakitlerde yeni bir cümle kurmaya meyyalken yürek,her güzel duyguya inat,kalbe koyduğum yasağı içimden tekrarlıyorum…Kurmaya korktuğum her cümleyi kurşunluyorum…Sen de öyle yap…Çünkü insan kurunca bir güzel cümle,inanıyor…Gerçek sanıyor.Masal gibi bir büyü kaplıyor gecenin sahrasını,sonunu bildiği kurguyu,serapvari sahnelerde soluyor…
